Κεφάλαιο Ζ' (Θαλής ο Αμίλητος)

Με λενε Θαλή και δε μιλαω πολυ.  Μεγαλωσα στα Πετραλωνα κι απο μικρος ξεσάλωνα.  Στην κιθαρα ημουν αυτοδιδακτος και μαλλον αταλαντος.  Στην Αταλάντη οπου περναω τα καλοκαιρια ειμαι γνωστος για το λογοπαιγνιακο χιουμορ μου.  Απαντησα στην αγγελία για το συγκρότημα γιατι εγραφε ξεκαθαρα "Ζητειται κιθαριστας ημιμαθης για πανκ συγκροτημα."  Την αγγελια την ειχε βαλει ο Τόνι ο ντραμερ ο οποιος γραφει και τα κομματια.  Τα άλλα μέλη του γκρουπ ειναι: 

-Ο Ζονκ ο μπασιστας: Σιχαινεται τον Τονι απ'το δημοτικο οπου ηταν συμμαθητες.  Εχει υψος κοντα στα δυο μετρα, βαρος κοντα στα 130 κιλα, μυαλο κοντα στην παρανοια και δυο μπροστινα δοντια πιο μακρυα απ τα υπολοιπα.  Τελευταια ακουει Τζαζ. Θεωρει τις συνθεσεις του Τόνι γελοιες και τις παιζει παντα αψογα περιμενοντας στη γωνια οποιον απο μας κανει το παραμικρο λαθακι για να μας την πει. Φοβερος σπασαρχιδας κυριως γιατι στις προβες δεν σταματαει ποτέ να παιζει, ακομα και αναμεσα στα κομματια, πραγμα που εκνευριζει τους υπολοιπους. Ο λογος που παραμενει στο συγκροτημα παρα τη θέληση του ειναι οτι ο μπασιστας ειναι ο καλυτερος φιλος του μουσικού.

-Η Μπλοφ δε Σκροφ, η δεύτερη κιθαριστας: Ειναι πιο ασχετη απο μενα αλλά παιζει παθιασμενα. Ειναι παντα ηρεμη και η πιο ωριμη απ'ολους μας. Ειναι παντα καλοντυμενη και καλοχτενισμενη, μια ευχαριστη παραφωνια αναμεσα στα υπολοιπα τσακωμενα με την αισθητικη μέλη της μπαντας.  Εχει παντα πανω της δυο-τρεις μπαφους ετοιμους στριμμενους τοσο τέλεια που νομιζεις οτι βγαινουν απο συγκεκριμενο καλουπι, πραγμα αξιεπαινο για τα 16 της χρόνια.  Την φερνει στο στουντιο ο πατερας της και μου ανεθετει να την προσεχω και να την γυριζω σπιτι εγω.  Εχει απολυθει προσφατα απ'το φαστ φουντ που δουλευε και ψαχνει δουλεια, οτιδηποτε.  Γκομενο δεν εχει απ'οσο μπορω να γνωριζω ή ισως να μη θελει να το μαθω.  Το εχει καταλαβει οτι τη γουσταρω τρελά και οταν ψυλλιαζεται οτι θελω να της το πω -δηλαδη μετα απο καθε προβα κατω απ το σπιτι της μολις κατεβαινει απ'τη μηχανη- φευγει αμηχανα προσποιουμενη οτι θα φωναζει ο μπαμπας.

Ο Τονι εχει καθυστερησει γυρω στα τρια τεταρτα της ωρας.  Το συνηθισμενο αυτο φαινομενο στις τελευταιες προβες, μας εκνευριζει ολους και κυριως τον Ζονκ ο οποιος δε μιλιεται.  Εκτός απο το σπαστικο της υποθεσης ειναι και το οικονομικο. Η Μπλοφ προβαρει τα κομματια στην κιθαρα. Εγω δε μιλαω γιατι ειμαι ο Θαλής ο Αμίλητος.

Ο Τονι μπηκε στο στουντιο κρατωντας θριαμβευτικα μια μπυρα.  Παραπατουσε και τα ρουχα του ηταν βρωμικα.

-Ρε μαλακες, βαλανε ψυγειακι στο στουντιο! Δεν χρειαζεται να τρεχουμε απο δω κι απο κει, ειπε και καθησε στα ντραμς.

-Ποιο παμε? Ειπε η Μπλοφ.

-Την “Κατσαριδα πορνοσταρ”, ειπε ο Τονι και χτυπησε με τη μπακετα τεσσερις γρηγορες φορες το μισανοιχτο φιούτζι.

Οι βρωμικοι ηχοι γεμισαν το στουντιο. Εβγαιναν απ'τους ενισχυτες και τρώγαν τα μουτρα τους στους τοιχους με το μονωτικο υλικο.

Κανονικα, τα λογια μπαινουν κατ'ευθειαν στην "Κατσαριδα".  Χωρις περιττα ριφ ή εστω ξερά ακορντα.  Ο Τονι δεν τραγουδησε με αποτελεσμα να μεινουν μόνα τους στον αερα τα δευτερα φωνητικα της Μπλοφ, η οποια κι αυτη ειπε τον πρωτο στιχο και σταματησε να τραγουδα.  Ο Ζονκ τον αγριοκοιταξε χωρις να σταματησει την μπασογραμμη.  Παιζουμε μια γύρα ακορντα περιμενοντας τον Τονι να μπει εστω οταν ξαναγυρισουμε στο αρχικο σημειο.  ΟΚ, ετσι γινεται.  Φτανουμε μεχρι το ρεφρεν οπου ολοι μας λεμε "Κατσαριδα!" και ο Τονι πρεπει να πει "Πορνοσταρ!".  Δεν το λεει.  Ο Ζονκ ξεκρεμαει το μπασο απο πανω του και με δυο μεγαλα βηματα στεκεται μπροστα στα ντραμς.  Ειναι κοκκινος και μια τεραστια φλεβα φουσκωνει στο μέτωπό του.

-Ξεσκιζεται με αλλον ρε μαλάκα, παρ'το αποφαση, μας εχεις γαμησει! Εσυ κοιμασαι στα παγκακια και στα νοσοκομεια ρε λουζερ κι αυτη η ψώλα εχει δυο πουτσους αραπηδων στον ξεχειλωμενο κωλο της καθε βραδυ! Και τωρα που μιλαμε την χυνει στη μαπα ο γκόμενός της ρε τελειωμενε κι αυτη τα καταπινει με χαρα!

Για λιγα δευτερολεπτα το μόνο που ακουγεται στο στουντιο ειναι το χαμηλο τσιριγμα των ενισχυτων.

Ο Τονι χαμογελαει.

Εγω με τη Μπλοφ δε Σκροφ πλησιαζουμε ενστικτωδως το σκηνικο του πολέμου.

-Ξαναπιάσε το μπασο σε παρακαλω, λεει ο Τονι.

Ο Ζονκ παιρνει βαθεια ανασα, φτυνει μια ροχαλα στη μοκετα και κανει ο,τι του λεει ο Τονι.

Ακουγεται και παλι το μετρημα στο φιούτζι.

Η “Κατσαριδα Πορνοσταρ” ξαναρχιζει.

Αυτη τη φορα το παιζουμε αψογα.