Σι γιου λέιτερ ελεβέιτορ

"ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο ΑΝΕΛΚΥΣΤΗΡ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΟΣ, ΠΙΕΣΑΤΕ ΑΠΑΞ", γραφει η καταταλαιπωρημενη τσίγκινη ταμπελιτσα. Παταω το πανω κουμπι γιατι θελω να παω πανω. Ξανακοιταω το εκτυπωμενο email που κραταω στο χερι μου και σιγουρευομαι ότι το γραφειο είναι το 314. Το ασανσερ καταφθανει και από μεσα βγαινει μια εντυπωσιακη γυναικα και ενας παπάς με εμφανη στυση κατω απ’το ρασο.

Ο διαδρομος στον τριτο οροφο θυμιζει νοσοκομειο. Ασπροι τοιχοι με διαδοχικες σκουροχρωμες πόρτες σε βαθος τουλαχιστον 50 μετρων ενώ ανα δυο γραφεια περιπου η μονοτονια εσπαγε –ή ενισχυοταν τελος παντων- με το κοκκινο των κρεμασμενων πυροσβεστηρων. Περπαταω 320 κοιτωντας 318 τα νουμερα 316 των γραφειων 314, εδώ ειμαστε. Χτυπαω διστακτικα και μια σχετικα ευγενικη (αν συνυπολογισουμε και τις περικοπες λογω μνημονιων) φωνη με προσκαλει μεσα.

Η φωνη ανηκει σε έναν ευτραφη κυριο. Το πρόσωπό του είναι αδειο. Δεν εχει ματια, φρυδια, μυτη, χειλη, μουστακι, μουσι, τριχες στα ρουθουνια, μια ελια στο δεξι μαγουλο, ποσο μαλλον ένα τσιγαρο να κρεμεται απ’το στομα του με δεδομενο α) ότι δεν εχει στομα και β) ότι στις δημοσιες υπηρεσιες απαγορευεται αυστηρα το καπνισμα. Επισης, δεν είναι συναχωμενος.

Δεν συντρεχει λογος ανησυχιας από πλευρας μου. Ειμαι συνηθισμενος σε τετοιου ειδους αποκρουστικα θεαματα. «Ελαβα αυτό το email», ειπα. Μου εκανε νοημα να κατσω στο απεναντι γραφειο, κατω απ’τα δεντρα και δίπλα απ’τα γουιντ σερφινγκ της αφισας του ΕΟΤ. Χωρις να σταματησει να κάνει αυτό που εκανε, μου λεει να συμπληρωσω το ερωτηματολογιο που βρισκεται μπροστα μου.

(Στο σημειο αυτό πιθανα να κανει πιο κατανοητη τη συνεχεια της χαριτωμενης ιστοριας μας το γεγονος ότι, μεταξυ της από πανω παραγραφου και της από κατω παραγραφου, μεσολαβει κατι σαν το τελος του κοσμου όπως το ξερουμε, το οποιο ειναι αρκετο για να καταρρευσει το κτηριο και να παρει μαζι του στον άλλο κοσμο πολύ κοσμο μιλαμε.)

Εγω παντως γλιτωσα, αν θεωρειται ότι τη γλιτωνει καποιος που εγκλωβιζεται σε συντριμμια. Το συνειδητοποιησα μολις κατακαθισε η πηχτή σκονη, ηρεμησαν τα πνευμονια μου απ’το βηχα και συνηθισαν τα ματια μου στο σκοταδι. Το σωτηριο τριγωνο της ζωης στην περίπτωσή μου, ειχε σχηματιστει από ένα σιδερενιο γραφειο που εμποδιζε το ταβανι να ακουμπησει το πατωμα και μου χαριζε τον απολυτως απαραιτητο ζωτικο χώρο. Η αναγκαστικά εμβρυακη μου σταση εκανε βασανιστικά αισθητη την ελλειψη ομφαλιου λωρου ή εστω ενός πιτογυρου. Δεν υπηρχε η παραμικρη αμφιβολια ότι η κατασταση ηταν στριμόκωλη αλλά τελος παντων, δεν ηρθαμε εδώ για να συζηταμε για σεισμους. Καθαρισα τη σκονη απ’το κινητο μου μαρκας σονη και χρησιμοποιωντας το φως του επιασα δουλεια με τις πρωτες ερωτησεις του ερωτηματολογιου. Ακολουθουν οι ερωτησεις μαζι με τις απαντησεις μου.

Ερωτηση 1η: Αισθανεστε εγκλωβισμενος?

Απαντηση: Δε με λες και ελευθερο.

Ερωτηση 2η: Υπαρχει κατι για το οποιο θα δινατε τη ζωη σας?

Απάντηση: Όχι.

Ερωτηση 3^η: Εχετε κατι μαζι μου?

Απάντηση: Γιατι το λες αυτό?

Ερωτηση 4η: Διοτι απαντατε μονολεκτικα. Και νομιζω ότι δεν το αξιζω.

Απαντηση: Ας προχωρησουμε.

Ερωτηση 5η: Όχι, θελω να ξερω. Μηπως δε με βρισκετε ελκυστικη?

Απαντηση: Θα αστειευεσαι! Πιο ελκυστικη κι από μαυρη τρυπα του διαστηματος που τα καταπινει όλα.

Ερωτηση 6η: Υπερβολες αλλά τελος παντων, ας προχωρησουμε. Θα θελατε να ησαστε γυναικα? (Αιτιολογηστε την απάντησή σας)

Απαντηση: Ναι, διοτι και ποιος αληθινος αντρας δεν θα θελε?

Ερωτηση 7η: Λιγη υπομονη ακομα. Μενουν 993 ερωτησεις. Πιστευετε ότι θα σας βρουν τα σωστικα συνεργεια ή θα πεθανετε εδώ μεσα μαζι μου?

Απαντηση: Νομιζω ότι εισαι αμηχανη και επινοείς ερωτησεις μόνο και μόνο για να νικησεις το φοβο. Να σου κανω εγω μια ερωτηση. Ηθελες παντα να γινεις ερωτηματολογιο?

Ερωτηση 8η: Δεν σας επιτρεπω κυριε! Αμα θελω μπορω να σας τυλιξω σε μια κολλα χαρτι!

Απαντηση: Κι εγω αμα θελω σε τσαλακωνω και πίστεψέ με θα πονεσει πολύ.

Ερωτηση 9η: Όχι, αρχικα ειχα κανει τα χαρτια μου για ουροσυλλεκτρια αλλά μετα από ένα λαθος στο μηχανογραφικο κατεληξα να ειμαι αυτό που βλεπεις. Και ημουν τοσο ατυχη στην επαγγελματικη μου εξελιξη που όταν ηρθε επιτελους η στιγμη να κανω πραξη αυτά που εμαθα, επεσα σε σας. (Σας πειραζω φυσικα).

Απαντηση: Τι φορας?

Ερωτηση 10η: Τιποτα.

Απαντηση: Δεν κρυωνεις?

Ερωτηση 11η: Καθολου. Αντιθετως εχω ιδρωσει.

Απαντηση: Θες να παραγγειλουμε μια πιτσα?

Ερωτηση 12η: Θελετε να με λαδωσετε κυριε?

Απαντηση: Εισαι καχυποπτη και κομπλεξικια

Ερωτηση 13η: Ειστε μαλακας και βαρεμενος.

Απαντηση: Προσπαθω να καταλαβω με τι υλικο αντικατασταθηκε το κενο που αφησαν πισω τους όλα τα γαμημενα μερονυχτα που ζουσαμε ο ενας για τον αλλον.

Ερωτηση 14^η: Παραληρειτε.

Απαντηση: Εχω το δικαιωμα. Αλλοι που πανε από αυτοκινητιστικα βλεπουν τη ζωη τους σε ταινια απειροελαχιστου μηκους. Εγω εχω την πολυτελεια να τη δω σε ρυθμους Ντέιβιντ Λιντς.

Ερωτηση 15^η: Ναι, αλλά εγω τι χρωσταω?

Απαντηση: Δεν μπορεις να βλεπεις για πολύ καιρο τον αλλον όπως θα θελες να είναι και όχι όπως είναι.

Ερωτηση 16^η: Εχμ… μηπως ενοχλω, να φυγω?

Απαντηση: Χορευουμε?

Ερωτηση 17^η: Αφηστε τα αυτά και καντε υπομονη να τελειωνουμε. Αλλωστε 983 ερωτησουλες μεινανε.

Απαντηση: Ποιο ηταν το αγαπημενο σου παιχνιδι μικρη?

Ερωτηση 18^η: Στη γειτονια μας ηταν πολύ διαδεδωμενο το πετρα ψαλιδι χαρτι. Ημουν καλη. Την πετρα την κερδιζα παντα. Αυτό που με ξεσκιζε ηταν το ψαλιδι. Καλα, ηταν και ωραιο παιδι. Και πολύ κοφτερο μυαλο.

Απαντηση: Αισθανομαι σαν λυπητερο τραγουδι.

(Μετα από ένα απροσδιοριστο πλην όμως σεβαστο χρονικο διαστημα…)

Ερωτηση 992^η: Τι σας κανει να γελατε?

Απαντηση: Οι γκαρσονες που κοιτανε ευθεια το υπερπεραν και σου παιρνουν παραγγελια ενώ ταυτοχρονα καθαριζουν το τραπεζι!

Ερωτηση 993^η: Μα αυτό είναι εντελως μαλακια. Πού είναι το αστειο? Άλλο που σας κανει να γελατε?

Απαντηση: Οι οδοντιατροι που σου πιανουν κουβεντα την ωρα που εχουν στο στομα σου τον τροχο και περιμενουν και να απαντησεις!

Ερωτηση 994η: Αηδια. Άλλο?

Απαντηση: Ενας ομοφυλοφιλος παλιατζης που περναει κατω απ’το σπιτι μου!

Ερωτηση 995^η: χαχαχαχα γαμάτο! (γελοιε σεξιστη, σιχαμα της κοινωνιας…)

Απαντηση: Τι είναι ευτυχια για σενα?

Ερωτηση 996η: Κατι που δεν εζησα.

Απαντηση: Ξερω, τα μαλλια σου να κολλανε στο προσωπο του κατω από τη βροχη και τετοια!

(Στο σημειο αυτο και για να γινει πιο κατανοητο το τελος της χαριτωμενης ιστοριας μας, κρινω απαραιτητο να αναφερω ότι μεταξυ των από πανω γραμμων και των από κατω γραμμων μεσολαβει κατι σαν ολικη καταρρευση του κτηριου πραγμα που εχει ως αποτελεσμα ένα κομματι μυτερο σιδερο να διαπερασει τον αγχωμενο εγκεφαλο του πρωταγωνιστη, αυτουνου που στην αρχη μπηκε στο ασανσερ, εψαχνε τα γραφεια και που μετα εγκλωβιστηκε στα συντριμμια. Δεν μπορει να μη θυμασαι!)

Ερωτηση 997η: χαχαχα πώς σας περασε κατι τετοιο απ το μυαλο?

Απαντηση: …σμπρλιρνν…

Ερωτηση 998η: χαχαχα (?)

Απαντηση: …φλιπ…φλιπ…φλιπ…

Ερωτηση 999η: Ειστε πολύ μαλακας. Δεν μπορουσατε να κανετε λιγη υπομονη ακομα, μια ερωτηση εμενε…